Blog IPretorian, prywatność w Internecie

Stało się, Parlament Europejski przyjął tzw. raport Gallo, czyli projekt rezolucji, która w bardzo restrykcyjny sposób odnosi się do pobierania plików z internetu. Czyli działania m.in. Francji, o czym pisaliśmy wcześniej prawdopodobnie zostaną skopiowane w całej Unii Eurppiejskiej – wszyscy Internauci staną się jednakowo podejrzanymi piratami, których jeszcze nie złapano. Przemysł rozrywkowy nie umie zawrócić kijem rzeki, więc chce użyć do tego bata.

Szeroko o sprawie pisze portal IDG.

“Francja poniesie piękną klapę. Europa też, jeśli za nią pójdzie – ocenia europosłanka frakcji socjalistów Lidia Geringer de Oedenberg, członkini Komisji Prawnej Parlamentu Europejskiego.” Ta wypowiedź dotycząca francuskiej metody na walkę z piratami: HADOPI pokazuje, że nawet politycy nie wierzą w sukces tej ustawy.

Podstawowym błędem ustawy jest założenie, że adres IP jednoznacznie identyfikuje osobę, tymczasem w sieci dziesiątki lub nawet setki osób mogą łączyć się z siecią wychodząc z tego samego adresu IP i nie mają na to wpływu. Więc wg HADOPI karę poniesie niekoniecznie osoba, która fizycznie ściągnęła nielegalnie plik, ale użytkownik danego IP. Dlaczego? Bo – jak tłumaczą autorzy ustawy – nie zabezpieczył w sposób odpowiedni swojego łącza przed pirackim procederem. Sposobów na zabezpieczenie adresu IP przed takim wykorzystaniem też kreatorzy ustawy nie podali, najwidoczniej wychodząc z założenia, że nieważne kto, byleby ktoś “beknął”. Cały artykuł na portalu TVN24.

W Stanach do jednego z uniwersytetów tropiciele piratów wysyłali listy ostrzegawcze z groźbami do numerów IP… drukarek.

Francja ma oczywistą ambicję posiadania najściślej monitorowanego i “oczyszczonego” Internetu: niższa Izba parlamentu właśnie przegłosowała nowy pakiet przepisów bezpieczeństwa znany jako LOPPSI2, który jest zbiorem procedur i narzędzi bezpieczeństwa, w skład którego wchodzą rządowe wirusy komputerowe typu Trojan, masowe rejestrowanie danych obywateli (“Pericles”), oraz wymóg wobec dostawców ISP cenzurowania stron www będących na rządowych czarnych listach – cytując serwis ArsTechnica.

Niesławna dyrektywa HADOPI została wprowadzona do francuskiego prawa w zeszłym roku, ale prezydent Sarkozy nadal nie jest zadowolony; w styczniowym przemówieniu [Francuski PDF] powiedział: “Im więcej będziemy automatycznie “oszyszczać” sieci i serwery ze wszystkich źródeł piractwa, tym mniej będzie konieczne sięganie do metod narzucanych Internautom. Dlatego musimy, bez zwłoki, wypróbować filtrtowanie.”

Czyli w normalnych słowach: zainstalujemy Ci Trojana na komputerze i będziemy rejestrować wszystko co robisz w Sieci, ale to dla Twojego dobra i im więcej będziemy Cię kontrolować, tym mniej ta kontrola będzie potrzebna.

Panie Sarko, czy Pan siebie słyszy?

Naprawdę współczujemy Internautom we Francji, teraz używanie Internetu będzie jak spacer po polu minowym. Będziemy Wam w stanie pomóc, bądźcie w kontakcie.

13 stycznia odbyła się zwołana przez stowarzyszenie przedsiębiorców Business Centre Club oraz nowy serwis biznesowy Capital24.tv debata „Piractwo (nie)dozwolone?”. Zaproszono na nią przedstawicieli rządu i Policji, aby porozmawiać o walce z piractwem z jasną agendą: “Kiedy Polska?” [pójdzie w ślady Francji z odcinaniem od Internetu - red.]

Na spotkanie zaproszono osoby jednoznacznie zainteresowane rygorystycznym podejściem do kwestii, zabrakło kogokolwiek, kto postawiłby niewygodna pytania w stylu “a co z prywatnością i domniemaniem niewinności Internautów?”  Próbę podjął wiceprezes Business Centre Club zadając pytanie: “Gdyby film kosztował ok. 10 zł i można było go legalnie pobrać z Internetu – czy nie byłaby to warta rozważenia alternatywa?”

Pomysł zirytował zebranych, którzy stwierdzili “własność intelektualna musi kosztować, a społeczeństwo się bogaci”. Więc buzię w ciup i płać Internauto, tyle ile Ci każemy.

Adam Rapacki, podsekretarz stanu w MSWiA oświadczył, że opracowywana jest właśnie dyrektywa, która na obrady rządu powinna trafić jeszcze w tym półroczu. Chodzi o nowelizację Ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, w tym zarówno o projekt tzw. rejestru stron zakazanych, jak i zapis pozwalający na odcinanie piratów od Sieci. Na spotkaniu proponowano także wytaczanie spektakularnych grupowych procesów sądowych, jak w innych krajach.

W Wielkiej Brytanii już się doliczono, że koszty walki z piractwem, [którymi zostanie obciążone społeczeństwo] przewyższają straty, jakie deklaruje przemysł muzyczny.

Źródło: Gazeta.pl

Wnioski nasuwają się same: przemysł rozrywkowy narzuca rządom, jak mają zabezpieczać ich przychody, jednocześnie zrzucając z siebie odpowiedzialność za wysokość opłat. A może przestańmy słuchać ich muzyki, oglądać ich filmy, chodzić na ich koncerty – kto więcej straci?